Columns

Ryanair: groot geworden door klantje pesten

Elk bedrijf zet marketing anders in: sommigen hebben een heel sterke klantenservice, anderen maken steengoede reclames of laten video's viral gaan. Maar niet iedereen pakt het aan met een positieve benadering.

Printerfabrikant HP introduceerde een serie korte filmpjes met als uitsmijter: Nothing is safe untill your printers are. De impliciete boodschap: wie niet snel de nieuwste, meest veilige HP-printer koopt, loopt het risico gehackt te worden. De klant bang maken is niet een van de sympathiekste vormen van marketing, maar ongetwijfeld wel effectief. Een andere weinig sympathieke vorm van reclame is het afbranden van je concurrent. Beroemd is het reclamespotje van Apple uit 1983-1984 waarin ‘Big Blue’, oftewel IBM wordt weggezet als Big Brother, de totalitaire tiran uit 1984 van George Orwell. Er is echter maar één bedrijf dat ik ken waar de klant zelf mikpunt is: Ryanair. Topman Michael O’Leary propt te veel stoelen in zijn vliegtuig. Hij laat de klant overal voor betalen en vliegt op vliegvelden kilometers verwijderd van de bestemming: Charleroi heet Brussel-Zuid. Af en toe houdt O’Leary een persconferentie waarin hij aankondigt dat hij het de passagier nog onaangenamer wil maken. Zo zei hij te overwegen mensen te laten betalen voor het vliegtuigtoilet, kondigde hij een vet-taks voor zwaarlijvige mensen aan en stelde hij voor staanplaatsen te creëren. Onzin natuurlijk, maar het helpt O’Leary wel bij het brengen van de boodschap. Als het vliegen met Ryanair zo ongemakkelijk is, dan móet het wel heel goedkoop zijn. En prijs blijkt voor hele grote groepen Europeanen nog altijd het belangrijkste criterium bij het kiezen van een luchtvaartmaatschappij. In dit nummer een portret van de anomalie in de luchtvaart, inmiddels de grootste van Europa gemeten in passagiers. En een hoop andere verhalen over ook vernieuwende maar misschien iets minder controversiële manieren om de klant te beïnvloeden.