Kristel Groenenboom

10x de vreemdste sollicitanten

Kristel Groenenboom is ondernemer en eigenaar van een containerbedrijf. Tijdens haar zoektocht naar goed personeel stuit ze op de de meest rare sollicitanten. Haar ervaringen deelt ze in een column op MT.

Mensen ontslaan is niet gemakkelijk, maar mensen aannemen ook niet. Goed personeel vinden is een hele queeste. Zie uit een berg sollicitatiebrieven maar eens de goede kandidaat te vinden. Wij werkgevers zijn ook maar mensen en er komt altijd emotie en irrationaliteit bij kijken. Al pak je het sollicitatieproces nog zo professioneel aan. De gekste sollicitaties Het is niet dat wij rare vragen stellen, zoals: ‘Als je een dier was, welk dier zou je dan zijn? Wat zou je doen met een miljoen?  En hoe zou je een olifant wegen zonder weegschaal?’ Dit soort vragen zou ik niet durven stellen tijdens een sollicitatiegesprek zonder zelf van de lach onder de tafel te kruipen. Wij stellen brave vragen. Alleen verloopt het ene gesprek toch hilarischer dan het andere. Sommige kandidaten kunnen het niet laten om op de tafel te tikken, rare gezichten te trekken of te beweren echt alles te kunnen behalve lassen. Toevallig waren wij nu net op zoek naar een lasser… Tja, dat moet je dan maar even over het hoofd zien. Hierbij mijn top-10 van vreemdste sollicitatie-ervaringen: ‘Ik ben bereid om heel de wereld over te reizen. Ik ben de grootste globetrotter die je maar kan bedenken. Dit komt vast van pas tijdens mijn functie als lasser bij u op de vaste vestiging in Oosterhout?’ ‘Een speciaal verzoek voor na mijn sollicitatiegesprek. Zou u een metalenbak willen construeren voor mijn huisdieren? Mijn slangen hebben iedere dag verse kuikentjes nodig en daar heb ik een metalenbak voor nodig. Waarschijnlijk kan ik de bak straks zelf wel bouwen als ik bij jullie word aangenomen.’ ‘Mijn droom is om industrieel spuiter te worden. Op jullie website heb ik gezien dat jullie containerkranen, containers en enorme constructiedelen spuiten. Ik heb alleen hoogtevrees. Dit is toch geen probleem?’ ‘Ik stuur u deze mail, omdat ik moet solliciteren van het UWV. Ik neem aan dat dit voldoende is en dat ik niet langs moet komen.’ ‘Bij mijn vorige werkgever heb ik veel ervaring opgedaan met metaal. Wij moesten daar metalen kooien bouwen met SM-attributen. Dit was voor de gay club van mijn ex-baas. Ik kan u hier heel smeuïge verhalen over vertellen. Wat wilt u weten?’ ‘Sorry van mijn blauwe oog. Ik ben met carnaval gevallen, toen ik mijn sleutel in het slot draaide.’ ‘Ik neem aan dat het voor de vacature schoonmaakster geen probleem is dat ik een allergie heb? Mijn huid kan absoluut geen water verdragen.’ ‘Een mooi bedrijf, goh ik heb wel altijd in een andere sector gewerkt. Ik heb verstand van glas. Jaren heb ik achter het glas gestaan om ramen te verkopen.’ ‘Vroeger was ik een Netflix-kijker. Een beter alternatief dan een hondenvoerproever, maar ik wilde nu een carrièreswitch maken en hier komen werken als constructiebankwerker. Verzekeringen of leningen verkopen lijkt mij trouwens ook beren interessant.’ ‘Mijn lengte is 1,94 meter en ik heb de ideale buikomvang. Ik weet dat u geen modellenbureau heeft, maar mijn maten komen toch altijd van pas. U weet maar nooit.’ Blijven klagen als werkgever over de zoektocht naar het vinden van geschikt personeel is zinloos. Maar je kan zeggen wat je wil: echt onterecht klagen is het niet. Kristel Groenenboom schreef een boek over vooroordelen tegen vrouwen aan de top: ‘Mag ik meneer Kristel even spreken?’ Je kunt het boek hier bestellen.