Boeken

De schijnzekerheid van best practices

Bedrijven verliezen veel geld en kansen met onnodige processen. Hoe kan het toch dat we zoveel nutteloze dingen doen? Freek Vermeulen, hoogleraar aan de London Business School schreef er een boek over.

De meeste managers zullen je vertellen dat ze een enorme hekel hebben aan het zinnetje ‘zo doen we dat hier nu eenmaal’. Tegelijkertijd zijn diezelfde managers wel dol op ‘best practices’ en gestandaardiseerde processen, het liefst nog ISO-gecertificeerd. Wat ze niet doorhebben is dat de twee in wezen niet verschillen. Wat nu misschien een weinig zinvolle routine is, begon waarschijnlijk ooit als een best practice. Dat stelt Freek Vermeulen, hoogleraar aan de London Business School en voormalig columnist voor MT, in zijn nieuwe boek Breaking Bad Habits. Organisaties zijn altijd op zoek naar meer efficiëntie en meer routine. Die zaken leveren op korte termijn namelijk meer winst op. Die kortetermijnwinst gaat echter vaak ten koste van de lange termijn. Een mooi, zij het enigszins oud voorbeeld is het formaat van kranten. In het VK besloten kranten in 1712 om groter papier te gebruiken, nadat de overheid er een belasting had ingevoerd waarbij er per pagina moest worden afgerekend. Een best practice in 1712, maar ook een die bleef hangen nadat de belasting allang was afgeschaft. Het duurde drie eeuwen voordat krantenuitgevers het aandurfden over te stappen op een handzamer formaat. Vermeulen heeft in zijn boek nog veel meer voorbeelden van zaken die ooit met goede redenen werden ingevoerd, maar die op dit moment in het beste geval geld kosten en in het slechtste geval innovatie tegenhouden. Het gebeurt bij hotelketens, luchtvaartmaatschappijen en IVF-klinieken. Gelukkig geeft Vermeulen in zijn boek ook aanwijzingen hoe schadelijke routines te doorbreken.