Het bedrijf van de toekomst is niet zozeer een spin, met allerlei armen die min of meer doen wat het hoofd beslist, maar een zeester, een wezen zonder centraal zenuwsysteem, dat opgeknipt kan worden zonder te sterven: bij splitsing ontstaan twee nieuwe organismes, die beide capabel zijn om een nieuw leven te beginnen.

Die metafoor schreef Ori Brafman al uitgebreid op in 2006, samen met Rod A. Beckstrom, in het boek The Starfish and The Spider, dat later ook in het Nederlands vertaald is, maar pas recent krijgt zijn theorie steeds meer navolging en erkenning, en GOEROE VAN DE WEEK

Managamentgoeroes te over. MT presenteert elke week een goeroe die er echt toe doet.

Deze editie: Ori Brafmanbegint de hype rondom hun ideeën te groeien.

Het boek, dat nu zijn zestiende druk beleeft, kreeg als ondertitel: The Unstoppable Power of Leaderless Organisations. Die ondertitel wordt door de auteurs echter niet waargemaakt: leiders moeten niet worden weggesneden, ze moeten vooral veranderen, stellen ze. Het centraal leiderschap dat bepaalt wat er decentraal gebeurt heeft zijn langste tijd wel gehad, aldus Brafman en Beckstrom, maar ook in nieuwe organisaties zijn nog steeds leiders nodig. Maar dat zijn dan wel  veel meer katalysatoren, die verandering in gang zetten en daar de juiste mensen omheen kunnen organiseren.

Wie?

Ori Brafman, geboren in Israel, maar opgegroeid in El Paso en afgestudeerd aan Stanford University, is ondernemer. Hij is onder meer mede-oprichter van Courtroom Connect, een draadloos netwerkbedrijf, en van een gezond fastfoodrestaurant.  Ook begon hij een netwerk van meer dan duizend ceo’s, die samenwerken aan vrede en economische ontwikkeling.

Bekend van

Na het boek dat hij samen met hoogleraar Beckstrom schreef, sloeg hij de handen ineen met zijn broer, psycholoog Rom Brafman, voor zijn volgende twee boeken: Sway, dat in het Nederlands verscheen als Onderstroom, en het dit jaar verschenen Click (De magie van de klik), waarin het tweetal beschrijft welke vijf factoren een rol spelen als het klikt tussen mensen.

Theorie

‘Oude’ bedrijven worden vaak geleid als een spin: de poten zijn niet in staat een onafhankelijk leven te leiden, ze zijn afhankelijk van de top, oftewel de kop. ‘Nieuwe’ bedrijven zijn meer fluide, meer veelkleurig. Brafman verwijst naar het voorbeeld van Napster, dat begin deze eeuw de schrik was van de muziekindustrie. Maar toen die site verdween, was dat geen overwinning voor die industrie, maar juist het omgekeerde: er kwamen talloze nieuwe sites op, volgens hetzelfde principe.

Ook Wikipedia is volgens Brafman zo’n zeester, net als Skype, en eigenlijk het hele internet zelf.

Volgens Brafman is het zeestermodel bottom-up, flexibel en sterk gericht op individuele creativiteit. De zeester is echter geen los zand, maar wordt bij elkaar gehouden door een gezamenlijke ideologie. De nieuwe initiatieven die in de zeester worden ontplooid, houden zo wel alle verband met elkaar.

Quote

‘Hoe dieper het gat dat mensen voor zichzelf graven, hoe harder ze meestal daarmee doorgaan.’

Tags

Leiderschap, bedrijfskunde

>> Bekijk het overzicht met alle goeroe's - elke week wordt deze lijst aangevuld met een nieuwe naam