Voor de stabiliteit van onze economie zouden er meer vrouwen de scepter moeten zwaaien over financiële instellingen. Mannen laten zich te veel leiden door hun hormonen. Kijk maar naar het Vestia-drama en de “Whale of London”, die zakenbank J.P. Morgan met enorme verliezen opzadelde, schrijft columniste Eline Ronner.
Het is huilen geblazen voor de woningbouwcorporaties. De hele sector mag de rekening betalen voor het roekeloze gedrag van de schatkistbewaarder van Vestia. De corporatie zit diep in de financiele problemen, doordat het zich indekte tegen rentestijgingen met derivatencontracten, zonder dat er al leningen waren afgesloten. De rente daalde echter, en de ellende die volgde is breed uitgemeten in de media. Achteraf bezien kun je je afvragen wat Erik Staal bezield heeft om zulke enorme risico’s te nemen met zo veel geld.
We kunnen natuurlijk niet in de hoofden kijken van risiconemende mannen als Staal. Toch doet neuro-econoom John Coates een aardige poging. Als voormalig zakenbankier van Deutsche Bank kent hij de financiele wereld en vroeg hij zich af hoe het toch kan dat slimme handelaren soms van die onverantwoorde risico’s nemen. Het antwoord laat zich in één woord samenvatten: testosteron. Juist, het mannelijke geslachtshormoon dat niet alleen zorgt voor een hoger libido en spiermassa, maar ook risico toleranter maakt.
Het is al bekend dat het testosteron-niveau explodeert als sporters een belangrijke overwinning behalen. Dit wordt het winner effect genoemd en het is evolutionair te verklaren. Door die testosteronboost bouw je makkelijker spiermassa op en krijg je meer moed. Handig wanneer je oog in oog staat met de volgende tegenstander.
Maar als je te vaak wint, sta je op termijn stijf van de testosteron. Je wordt overmoedig en gaat onzinnige risico’s nemen. Een keer verliezen en je testosteron knalt weer naar beneden. Het is overigens niet voor niets een mannelijk geslachtshormoon. Vrouwen hebben ook wel testosteron in hun bloed, maar een stuk minder dan mannen. Dames zijn dus veel minder gevoelig voor het winner effect.
In 2005 nam Coates bij handelaren (bijna allemaal mannen) in de Londense City een week lang een paar maal per dag speeksel af om de niveaus van twee belangrijke hormonen te meten: testosteron en cortisol. Het laatste is een bekend stresshormoon dat geassocieerd wordt met een hogere mate van alertheid, maar bij te hoge niveaus ook met achterdocht. Wanneer een handelaar een winstgevende deal had gesloten, schoot zijn testosteron-niveau omhoog. Ook op de handelsvloer is er dus sprake van een winner effect.
Dit kan verklaren waarom mannen als Staal en de “Whale of London” eerst succesvol zijn en daarna enorme risicos gaan nemen. Verblind door alle testosteron wanen ze zich onoverwinnelijk en zijn ze blind voor risico’s.
afdrukken
doorsturen
Bedrijfskundige en freelance journalist Eline Ronner is dol op cijfertjes en ziet de wereld als een echte homo economicus. Al jaren is ze gefascineerd door de rafelranden van de economie.
Elke dinsdag legt zij hier de meest verrassende verbanden bloot.
Dagelijks een scherpe selectie van de business uit het nieuws.
aanmelden
