Een consumerende middenklasse, state of the art IT, een vijver vol goed opgeleide jongeren en een indrukwekkende managementrevolutie. Wanneer ziet Nederland eindelijk de kansen die hier liggen?
Ontmoet Pinar Abay. Vrouw, net 35 jaar en nu al bank-ceo. Geschoold aan de beste universiteiten ter wereld, carrière gemaakt in de internationale consultancy, en sinds kort de hoogste baas van ING in Turkije.
Indrukwekkend? Zeker. Maar Abay is beslist geen uitzondering. Talloze jonge Turken keren de laatste tijd terug van hun eliteopleidingen aan MIT of Harvard om in eigen land senior managementposities in te nemen. Vaak ook na eerst enkele jaren een steile internationale carrière te hebben gemaakt. “Het kost me nauwelijks nog moeite om Turken bij Goldman Sachs los te weken en ze naar Istanbul te halen”, zegt Abay in haar corneroffice, die uitkijkt over de bouwkranen die even verderop weer een serie kantoortorens uit de grond stampen. “En vrouwen zijn er ook zat. Een vriendin van mij is cfo bij een van de grootste bouwbedrijven van Turkije.”
Een bouwbedrijf dat bijvoorbeeld verantwoordelijk is voor de uitbreiding van de metro in Moskou. En ook dat is geen uitzondering. Turken denken internationaal en slaan hun vleugels uit. De wereld is er om te veroveren.
De Turkse groeicijfers zijn dan ook verbluffend. In 2010 noteerde de Turkse economie een plus van 8,9 procent. Minder dan wereldkampioen China (10,2%), maar méér dan bijvoorbeeld de gedoodverfde nummer twee India (8,7%). In 2011 was de groei er 7,5 procent. Ter vergelijking: Nederland noteerde in diezelfde tijd een groei van 1,2 procent en kromp zelfs in het laatste kwartaal. Turkije vormt een markt met zo’n 75 miljoen mensen, van wie de helft jonger dan 35 jaar. Jaarlijks stromen 1 miljoen jongeren in op de universiteit, en verlaten zo’n 400.000 afgestudeerden de academische poorten. Velen ervan met een graad in een technische hoek. Bovendien vormt Turkije de natuurlijke gateway naar 1 miljard consumenten in Eurazië en het Midden-Oosten. Tegen 2023 moet het land een van de tien grootste economieën van de wereld zijn. De conclusie, kortom: Turkije is de toekomst.
Dat contrasteert behoorlijk met het clichébeeld dat veel Nederlanders nog van Turkije hebben: een achterlijk, onderontwikkeld land, islamitisch, traditioneel, hoofddoeken, kopjes thee, analfabeten, onderdrukte vrouwen, dat werk. Een land met moskeeën als middelpunt van vergane glorie. En, aan de positieve kant, dé plek voor een betaalbare all inclusive strandvakantie. Bodrum, Antalya, Alanya. Lekker veel voor lekker weinig, zoals Nederlanders het graag zien. Turkije, gewogen en te licht bevonden voor Europa.
Andersom is de verhouding al niet veel beter. Als fiscaal gunstige vestigingsplaats en als portier van Europa zou Nederland de logische plek voor Turkse bedrijven kunnen zijn om zich te vestigen. Helaas, “Nederland is momenteel zeker niet het aantrekkelijkste land voor Turkse ondernemers om in te investeren”, zegt Recep Eksi. En hij kan het weten, als uitvoerend bestuurder bij Tuskon, een Turkse kruising tussen VNO-NCW en MKB-Nederland, met 60.000 aangesloten internationaal georiënteerde bedrijven. Eksi adviseert en begeleidt Turkse bedrijven bij hun expansie over de grens. Wat Nederland volgens hem parten speelt, is ‘het Wilderseffect’. “Door het politieke en sociale klimaat mist Nederland Turkse investeringen”, stelt hij. “De hoog opgelopen discussie, de ongenuanceerde uitspraken die tonen dat veel mensen geen idee hebben wat Turkije vandaag de dag is. Kom hier en zie voor jezelf wat er de afgelopen tien jaar allemaal is veranderd,” zegt de werkgeversvoorman. “Dan is dat ge..” Het kan aan de Engelse taal liggen, maar het woord dat hij zoekt wil niet komen, “…in ieder geval voorbij.”
De belangrijkste bedreiging voor een goede Turkse pers over de Nederlanders is evenwel veel aardser. Om business in Nederland te kunnen ontplooien, moeten Turken letterlijk een grens over. Wij Nederlanders kopen voor 15 euro een stickervisum aan de grens, zonder gedoe. Andersom gelden zware en tijdrovende procedures.
“Alsof we in Nederland zouden willen blijven!” verwoordt Ahmet Aydin, Tuskons Europa-coördinator, de frustratie van de Turkse internationale zakengemeenschap. Mede door dit achterhaalde visumbeleid mist Nederland kansen bij het binnenhalen van Turkse bedrijvigheid, zegt hij. De Nederlandse Turk Ali Kaynar, die met zijn bedrijf Navking in Turkije marktleider is in navigatieapparatuur prijst zich alleen al om die reden gelukkig met zijn dubbele nationaliteit.
afdrukken
doorsturen
Dagelijks een scherpe selectie van de business uit het nieuws.
aanmelden
