De verkiezingen zijn net voorbij. Er zit weer schot in het Haagse en als de twee kemphanen nieuwe vrienden Rutte en Samson doorzetten is er wellicht in oktober al weer een landsbestuur. Ondertussen meldt het SCP dat het vertrouwen van de burgers in de politiek op een historisch dieptepunt is beland. Is het erg dat we geen vertrouwen hebben in de beleidsmakers? Mwah.
Weet u nog, de verkiezingen? GroenLinks likte op 13 september de wonden. Collega P is nogal begaan met die partij. Nooit te beroerd om een beetje zout in de wonden te wrijven informeerde ik naar zijn welbevinden. Was het niet erg? Dat de groene agenda nergens meer in het nieuws was enzo. ‘Erg?’, riposteerde P, ‘weet je wat nieuws is dat mensen bezig houdt? De naderende introductie van de iPhone 5. Dat heeft echt invloed op het leven van mensen.’ De teloorgang van zijn groene partij is daarmee vergeleken inderdaad slechts een rimpelingetje.
Het zelfrelativerend cynisme van P – toch een partijtijgertje die veel van zijn uren besteedde aan waar hij in gelooft – was even pijnlijk als verhelderend. Want hij heeft gelijk. Ik zie het ook aan de kijkcijfers. Als wij schrijven over de volgende spannende en kien gepositioneerde Apple gadget, leest u massaler dan ooit de artikelen. En van voor naar achter.
Het belang van de iPhone 5 kan nauwelijks onderschat worden. JP Morgan Chase verwacht in het vierde kwartaal een extra groei van een kwart tot een half procent van de Amerikaanse economie als direct gevolg van de introductie van de langverwachte gadget. Terwijl ik dit schrijf verhoogt Apple de kansen voor Obama op een tweede termijn. Een paar zetels extra of minder voor GroenLinks verandert in wezen niks aan de gang van zaken in Nederland.
Het wantrouwen tegenover de politiek is heel vervelend voor de beleidsmakers en tot op zekere hoogte ook voor het journaille. Waar wij traditiegetrouw veel belang aan hechten, vindt u steeds minder interessant. Het raakt u minder en minder. U dissocieert zich. Den Haag verdwijnt in de achtergrondruis. Een kosmische straling die wel radioactief, maar nauwelijks schadelijk is.
We zijn meer consument dan burger. We weten wel de specs van de verschillende smartphones, maar aarzelen als we de minister van onderwijs moeten noemen. (De volstrekt onzichtbare Marja van Bijsterveld, weet ik dankzij Google.)
Wat moet je hieruit concluderen? Den Haag vindt zichzelf belangrijk. Wij - journalisten - vinden dat ook, al is het maar omdat politici van oudsher door de media belangrijk werden gemaakt. Het is een folklore geworden. En u? U kampeert voor de iStore en baalt als u net achter het net vist, omdat de echt belangrijke dingen in het leven uitverkocht zijn.
Maar gelukkig is dat ook nieuws. Echt belangrijk goed gelezen nieuws.
afdrukken
doorsturen
Arjan Zweers, redacteur van Management Team, verdiept zich al jaren in het vastlopende poldermodel en de manier waarop overheid en maatschappij zich bemoeien met het bedrijfsleven. Hij is gefascineerd door het verschil tussen lullen en poetsen. Vooral door het lullen over poetsen. Eind 2011 verscheen van zijn hand het boek 'Liever Lobbyen, een genadeloze analyse van het poldermodel’.
Elke maandag schrijft hij hier over politiek & business.
Dagelijks een scherpe selectie van de business uit het nieuws.
aanmelden
