Er is hem in elk geval veel aan gelegen. In deze tijd, waarin we dankzij Starbucks, barista's en Nespresso allemaal weten hoe lekker koffie ook kan zijn, weet Autobar-topman Vincent Peeters ook best dat je niet meer kunt aankomen met de bonenprut die vroeger uit de automaat kwam gelopen. Dat koffiebeleving de afgelopen 10 jaar een ware metamorfose heeft doorgemaakt, van 'bij gebrek aan beter' tot genietmomentje.
Maar hoe dat besef om te zetten in een goed renderende automatenverhuurder? Hoe een bedrijf dat eigenlijk altijd en overal automaten wist te verkopen om te bouwen in een bedrijf dat de moderne koffiewens van de klant weet te bedienen? De 43-jarige Peeters, die eigenlijk al zijn hele werkzame leven in de facilitaire dienstverlening zit, denkt het geheim gevonden te hebben in drie m's: markt, meerwaarde en merk.

In de verzadigde markt van de koffieautomaten wil hij zich gaan onderscheiden op de kwaliteit van de dienstverlening ('iets wat ik gek genoeg in 12 jaar facilitair nog bijna nergens ben tegengekomen'), op de toegevoegde waarde van het bedrijf ('niet per se de allerbeste koffie, maar wel altijd koffie!') en op het merk. 'Het moet niet meer gaan om sales alleen. Retentie, dat is de nieuwe name of the game.'
Om die veranderingen nieuw leven in te blazen, heeft hij recent een nieuw logo op het pand van zijn Dordrechtse kantoor getakeld. Ook heeft hij een nieuwe organisatie ingericht, waarin naast de directeur Sales een directeur Operatie is gezet, die ervoor moet zorgen dat er niet alleen nieuwe klanten bijkomen, maar dat bestaande klanten ook klant blijven.
En er wordt gewerkt aan technische innovatie. Koffieautomaten die reclame kunnen laten zien bijvoorbeeld, zodat de koffie voor de werkgever bijna gratis wordt. Koffieautomaten waar het scherm gebruikt kan worden voor interne communicatie. Koffieautomaten die via gezichtsherkenning weten welke smaak de gebruiker prefereert. Of koffieautomaten die via sensoren bij voorbaat voelen dat er een storing aankomt. 'De ontwikkelingen hebben eigenlijk 30 jaar stilgestaan', aldus Peeters. 'Maar nu zie je een ongekende stroomversnelling.'
De Brabander van geboorte heeft het zelf over 'een mooie klus'. 'Ik ben geen mooiweermanager, vind het vooral leuk om bedrijven te transformeren. Ik sta graag op een sinaasappelkistje, deel graag mijn enthousiasme. Omdat ik weet dat enthousiasme ook altijd enthousiasme kweekt.'
Dat enthousiasme zal je nog wel even nodig hebben, beste Vincent. Want hoe vaak je ook 'Lang leve de crisis' roept, en hoe vaak je ook zegt dat je een goede crisis niet mag verspillen, dat een crisis een kans is die je dwingt om scherp te blijven en dat het niet erg is dat je de afgelopen vier jaar je markt steeds een beetje kleiner hebt zien worden, omdat je daarvoor 'eigenlijk te lang alleen maar gegroeid bent', ergens zal er toch ook wel twijfel aan je knagen?
Dat de fusie van Autobar en Café Bar de afgelopen jaren niet zonder slag of stoot ging, dat is nu gelukkig achter de rug, die kun je in de zak steken. Dat maakt het natuurlijk makkelijker en geloofwaardiger om nu te spreken over 'het nieuwe Autobar'. En dat je Nederlandse organisatie marktleider is en onderdeel van een internationale groep, actief in elf landen, dat geeft je natuurlijk ook wel steun in de rug.
Maar daarmee ben je er natuurlijk nog niet, beste Vincent. Want daarmee is die koffie in jullie plastic bekertje nog geen barista-espresso, dat weet jij ook. En als je NPS-score negatief is, zoals je zelf toegeeft, kun je dat 'een mooi signaal' vinden, het is aan de andere kant natuurlijk ook geen kattenpis.
'Het moet allemaal handen en voeten krijgen de komende tijd', zeg je zelf, vol vuur, over de ingezette veranderingen. Je eerste jaar als ceo zit er nu ook bijna op, dus dan wordt het ook tijd. Maar spannend wordt het natuurlijk wel.
We helpen het je hopen, beste Vincent, dat het je allemaal lukt. Aan je enthousiasme zal het zeker niet liggen. En het klinkt ook echt overtuigend als je zegt: 'Bij mij plopt er een champagnekurk als één van mijn managers zegt: daar ben ik het niet mee eens'. Maar we beseffen ook: het is wel een avontuur waar je aan begonnen bent, zeg. Zelfs zonder cafeïne zouden we alle begrip hebben voor slapeloze nachten.
Ondertussen denk ik aan Bob Dylan, de oude bard, die ons ooit van een prachtige kop koffie for the road voorzag. Later deden The White Stripes het nog eens dunnetjes over, minstens zo indringend. Laat hem niet koud worden, beste Vincent. Je zult hem nodig hebben.