.jpg)
Natuurlijk geen stap die 100 procent leveringszekerheid garandeert, noch een voordelige stap, maar regie in de hele keten is wel een prettig gevoel. Het maakt tenslotte minder afhankelijk van onbetrouwbare leveranciers, fluctuerende wereldmarktprijzen en allerlei geopolitieke, en dus per definitie onvoorspelbare, manoeuvres. Zo kocht het Duitse Siemens al enkele mijnen om aan metaal te komen. En Delta Airlines maakte recent bekend een eigen olieraffinaderij op te kopen. Stijgende olieprijzen zijn voor de Amerikaanse vliegmaatschappij een groot bedrijfsrisico, met de eigen raffinaderij hopen ze dat deels af te dekken. Ook een bedrijf als Unilever probeert in sommige gevallen de keten helemaal in eigen beheer te krijgen. Zo maakte het recent bekend haar eigen palmolie te willen produceren in Indonesië. Uit duurzaamheidsoverwegingen, om afbranding van oerwoud te voorkomen, maar ook om zekerheid te krijgen.
En AkzoNobel participeert in een Chinese joint venture op het gebied van ertsverwerking voor titaandioxide. Dat levert niet alleen inkoopvoordeel en leveringszekerheid op, zegt Ton Geurts: “We krijgen hierdoor ook diepe kennis van de keten en de manier waarop prijzen tot stand komen. Dat is kennis die we goed kunnen gebruiken in contacten met andere partijen.”
Een groep Amerikaanse ondernemers doet het nog even anders. Met hun recent opgerichte bedrijf Planetary Resources willen ze (op termijn) grondstoffen gaan delven op asteroïden. Bekende internetmiljardairs als Larry Page en Eric Schmidt en filmmaker James Cameron investeren in het bedrijf, dat in de ruimte wil zoeken naar wat op aarde nauwelijks meer te vinden is.
Afbeelding: Cobrasoft