Laten wij nou altijd gedacht hebben dat die gladde windmolenwieken héél efficiënt waren. Blijkt de natuur het zelf altijd toch weer een stukje efficiënter te kunnen. Onderzoekers van de US Naval Academy gingen te rade bij de walvis om windmolens te verbeteren. En wat bleek: de knobbels (of: tubercles) op de staarten van een walvis hebben wel degelijk nut. Ze maken dat de walvis, afhankelijk van de hoek van de staart, meer of juist minder stuwende kracht kan produceren. 

Vergelijk het met een hand die je uit het raam van een rijdende auto houdt: hou je hand vlak en hij wordt naar boven geduwd, maar draai je hand langzaam en je voelt dat de opwaartse druk op een gegeven moment weg is. De knobbels op de walvisstaart hebben hetzelfde effect, waardoor hij relatief wendbaar is en toch krachtig blijft. 

Deze bevinding probeert het bedrijfje Whale Power al enige jaren ook te vermarkten in windturbines. Door knobbels aan het blad te maken, kan de turbine meer wind vangen zonder dat hij kapot gaat en zonder dat veel energie verloren gaat. Bovendien zouden windmolenwieken mét knobbels maar een vijfde van het lawaai van gewone molens produceren. Slimme jongens, die walvissen...