Nederlandse topmanagers (m/v) hebben zich verenigd in een netwerk. Doel: vrouwelijke managers klaarstomen voor de top van het bedrijfsleven. Bent u klaar voor deze omwenteling? Doe de quiz:

Aan welke mensen hebben vastgoedjongens een bloedhekel?
Aan mensen die boeken lezen. Aan mensen die het verschil niet zien tussen de Mercedes E- en S-klasse. Mensen met een dubbele voor- en/of achternaam. Mensen die op de linkerbaan minder dan 150 kilometer per uur rijden. Niet in de laatste plaats: mensen die niet te koop zijn.

Wat is de niet uit te roeien gewoonte van de vastgoedjongens?
Vastgoedjongens hebben de stellige overtuiging dat alles en iedereen te koop is (vrouwen, gebouwen, ambtenaren, auto's, het voorzitterschap van een politieke partij, Lee Towers) en een enorme drang om op alles en iedereen een bod uit te brengen (vrouwen, gebouwen, ambtenaren, auto's, het voorzitterschap van een politieke partij, Lee Towers). Blijkt iets of iemand niet te koop, dan raken ze geheel van slag.

Wat is de enige, echte biotoop van de vastgoedjongens?
Die loopt van Saint-Tropez tot en met Monaco, met de Spaanse badplaats Marbella en de Amsterdamse firma Oger in de P.C. Hooftstraat als enclaves. In deze biotoop gelden twee wetten: een zwembad kleiner dan honderd vierkante meter is geen zwembad maar een kuipje en een jacht korter dan achttien meter is geen jacht maar een bootje. Sowieso zijn de vastgoedjongens dol op verkleinwoorden. Een vrouw, ook al is ze één bij twee, is en blijft een mokkeltje en een kantoorgebouw, ook al telt het achttien etages, is en blijft een pandje.

Wat is de favoriete teint van een vastgoedjongen?
Twaalf maanden per jaar: Zeer Glimmend Bruin. Zelfs dermate glimmend dat het voeren van een gesprek met een vastgoedjongen zónder zonnebril de ogen ernstig kan beschadigen.

Waarom behouden vastgoedjongens ook in tijden van recessie altijd en immer hun joviale humeur?
De wereld in het algemeen en die van het vastgoed in het bijzonder wordt beschouwd als één groot gokpaleis waar een mens soms wat te lang aan de verkeerde blackjacktafel blijft hangen. Je wint wat, je verliest wat. Een verlies is overigens altijd een verliesje, ook al betreft het zeventig miljoen, en dat verliesje is per definitie een compensabel verliesje, want de intellectuele vermogens van de vastgoedjongen lijken bescheiden, doch op fiscaal terrein zijn die vermogens in elk geval van Mount Everest-achtige proporties. Overigens: een vastgoedjongen die niet een rijtje faillissementen op zijn cv heeft staan, hoort niet echt bij de club van Zeer Glimmende Schedeltjes.

Wat hebben vastgoedjongens nog meer op hun cv staan?
Zo min mogelijk. De woorden SELF MADE schrijven ze immers in kapitalen. Vastgoedjongens bieden fanatiek tegen elkaar op wie de laagst mogelijke opleiding heeft genoten. Anderhalf jaar mavo kan nog net, maar is op het randje.

Hebben vastgoedjongens altijd een minnares?
Niet per definitie. Soms hebben ze er namelijk twee. Vermaarde antropologen proberen al jarenlang het Nobelprijsachtige vraagstuk op te lossen: waarom heeft de gemiddelde vastgoedjongen in godsnaam minnaressen die als twee druppels water lijken op de wettige echtgenote? Gevolgd door de vraag: hoe houdt de vastgoedjongens zijn vrouwen uit elkaar?

Wat vinden de vastgoedjongens van ed maas?
Heeft geen opleiding, smaak trouwens ook niet, en glimt lekker, zij het iets minder dan zijn vrouw, zijn minnares en zijn Ferrari. Edje is gewoon oké.

Wat vinden de vastgoedjongens van het binnenhof?

Op de eerste plaats natuurlijk: een slaapverwekkend, suf stelletje. Op de tweede plaats: allemaal zakkenvullers, wat niet erg is, want dat zijn wij vastgoedjongens ook, maar wij komen er tenminste gewoon voor uit, en die sukkels schijnen een groot deel van de gevulde zakken naar de belasting te brengen. Maar afgezien daarvan, op de derde plaats: leuk objectje, dat Binnenhof. Sloop wat muren en gevels en Den Haag heeft er een funshopparadijsje bij, op een toplocatie. Kost dat Binnenhof eigenlijk?